Radosnych Świąt Narodzenia Pańskiego
Kiedy patrzymy na żłóbek Jezusa i zgromadzonych wokół Niego pierwszych świadków Narodzenia, uderza nas jedność tej wspólnoty.
Jest to obraz zapowiedziany już przez Izajasza: „Wtedy wilk zamieszka wraz z barankiem, pantera z koźlÄ™ciem razem leżeć bÄ™dÄ…, cielÄ™ i lew paść siÄ™ bÄ™dÄ… razem i maÅ‚y chÅ‚opiec bÄ™dzie je poganiaÅ‚." (Iz 11, 6). Jezus inaugurujÄ…c „peÅ‚niÄ™ czasu” (Ga 4, 4) doprowadza do cudu zjednoczenia i pojednania odwiecznych wrogów. Tegoroczne Boże Narodzenie, które wprowadza nas w trzydziesty rok istnienia polskiej parafii tutaj w Houston, powinno rozpocząć czas naszej refleksji nad tym, jak my, w tym Å›wiÄ™tym miejscu przy Blalock, realizujemy to co bÅ‚. Jan PaweÅ‚ II nazwaÅ‚ „duchowoÅ›ciÄ… komunii”. Duchowość komunii to zdolność odczuwania wiÄ™zi z bratem w wierze dziÄ™ki gÅ‚Ä™bokiej jednoÅ›ci mistycznego CiaÅ‚a, a zatem postrzegania go jako «kogoÅ› bliskiego», co pozwala dzielić jego radoÅ›ci i cierpienia, odgadywać jego pragnienia i zaspokajać jego potrzeby, ofiarować mu prawdziwÄ… i gÅ‚Ä™bokÄ… przyjaźń. Duchowość komunii to także zdolność dostrzegania w drugim czÅ‚owieku przede wszystkim tego, co jest w nim pozytywne, a co należy przyjąć i cenić jako dar Boży: dar nie tylko dla brata, który bezpoÅ›rednio go otrzymaÅ‚, ale także «dar dla mnie». Duchowość komunii to wreszcie umiejÄ™tność «czynienia miejsca» bratu, wzajemnego «noszenia brzemion» (por. Ga 6, 2) i odrzucania pokus egoizmu, które nieustannie nam zagrażajÄ…, rodzÄ…c rywalizacjÄ™, bezwzglÄ™dne dążenie do kariery, nieufność, zazdrość. (Nuovo millenio ineunte, nr 43). Wprowadzenie duchowoÅ›ci komunii to moje najgÅ‚Ä™bsze pragnienie i życzenie na Boże Narodzenie i Nowy Rok PaÅ„ski 2012.
ks. Waldemar Matusiak, chrystusowiec
